Wioska olimpijska: od obozów harcerskich po burning man sportu – relacje olimpijczyków

Wioska olimpijska: więcej niż tylko miejsce zamieszkania

Olimpijczycy od dawna porównują wioski olimpijskie do różnych miejsc – kampusów uniwersyteckich, miast w mieście, obozów harcerskich, a nawet Zjednoczonych Narodów czy programu “Bachelor in Paradise”. Do tego dołączają się nowe porównania. Matt Smith, reprezentant Południowej Afryki w narciarstwie biegowym, w tym roku na Igrzyskach Olimpijskich w Milanie i Cortinie d’Ampezzo, stwierdził, że wioska olimpijska przypomina “Burning Man” – wydarzenie, w którym każdy uczestnik wnosi swoją kulturę i sztukę.

Viralowe “village-tok” i codzienne życie olimpijczyków

Wioska Olimpijska zawsze budziła duże zainteresowanie. W 2024 roku, podczas Igrzysk w Paryżu, popularność wzrosła dzięki platformie “Village-Tok”. Olimpijczycy dzielili się codziennymi momentami z życia we wsi, dokumentując jadalnie, pokoje do regeneracji, aranżacje sypialni, a nawet te słynne kartonowe łóżka. Te nagrania zyskały miliony wyświetleń, zaspokajając globalną ciekawość dotyczącą tego, jak żyją najlepsi sportowcy świata pod jednym dachem.

Sześć wiosek dla zimowych igrzysk – rekordowa rozległość

Tegoroczne Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Milanie i Cortinie d’Ampezzo są najbardziej rozległe w historii, obejmując 15 miejsc w siedmiu regionach na przestrzeni 8500 kilometrów kwadratowych. Dlatego też, zamiast jednej wioski, istnieje aż sześć, obsługiwanych przez tysiące wolontariuszy z całego świata, w tym doświadczonych olimpijczyków. Jak twierdzi Matt Smith, “Może to nie pięciogwiazdkowe zakwaterowanie, ale na pewno oferują pięciogwiazdkową obsługę”.

Od minimalizmu do domowego ciepła – transformacja przestrzeni

W wioskach olimpijskich w Milanie i Cortinie, sportowcy przekształcają standardowe i celowo minimalistyczne przestrzenie w tymczasowe domy. W dormitoriach, modułowych kabinach i przekształconych hotelach, olimpijczycy zdają sobie sprawę, że stworzenie miejsca do odpoczynku, regeneracji i poczucia się uziemionym jest kluczowe dla osiągnięcia sukcesu. Dla zimowych olimpijczyków, przyzwyczajonych do intensywnych podróży podczas Pucharu Świata i Grand Prix, zakwaterowanie to nie jest dodatek, ale niezbędne miejsce do regeneracji przed najważniejszymi zawodami.

Wioska w milanie – kampus studencki i barbershop

Największa wioska olimpijska znajduje się w Mediolanie, na terenie dawnej stacji kolejowej. Zaprojektowana, aby pomieścić 1700 sportowców, po Igrzyskach zostanie przekształcona w akademiki. Przypomina to kampus studencki, z białymi ścianami, dwoma prostymi łóżkami (tym razem bez kartonu, co cieszy sportowców) i niewielką szafką nocną. Figure skater Amber Glenn stwierdziła: “Nigdy nie chodziłam do college’u, ale czuję się jak w akademiku… Czuję się jak dziecko”. Wioska oferuje również wyjątkowe udogodnienia, takie jak barbershop i studio metamorfoz, które stały się miejscem pielęgnacji i integracji.

Cortina d’ampezzo – “kabiny-chic” z widokiem na dolomity

W Cortinie d’Ampezzo, wioska położona w dolinie Cortina d’Ampezzo, znanej jako perła Dolomitów, oferuje kontrast do mediolańskich budynków typu dormitorium. Składa się z 1400 miejsc w siatce jednopiętrowych modułowych kabin. Mystique Ro, amerykańska zawodniczka skeletonowa, określiła je jako “kabiny-chic”, podkreślając, że drewniane konstrukcje komponują się z Dolomitami, a wnętrza są bardziej nowoczesne, niż można się spodziewać. Wioska ta jest domem dla “Duka z Dolomitów” – jedynego akredytowanego człowieka ze śniegu na jakichkolwiek Igrzyskach Olimpijskich.

Personalizacja, pamiątki i poczucie domu

Sportowcy wnoszą do swoich pokoi osobiste akcenty, tworząc poczucie domu. Kanadyjscy sportowcy dostarczyli nakładki na materace, a amerykański łyżwiarz szybki Conor McDermott-Mostow przywiózł własne, wysokogatunkowe arkusze bawełniane. Niemiecka zawodniczka skeleton Hannah Neise ma ze sobą kocyk, który jej mama dała przed Igrzyskami w Pekinie. Każdy dodaje coś, co pomaga w regeneracji i tworzy atmosferę komfortu.