Zakręcona siedziska okienne – od skromnych schodów średniowiecznych do eleganckich kanap z XVIII wieku

Okna są nie tylko źródłem światła, ale także oknem na świat. Siedziska okienne, choćby w formie schodków, oferują widok zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz pomieszczenia. To właśnie one są tęskliwymi miejscem romantycznych bohaterów, gdzie dzieci czytają książki, a samotni znajomi ukrywają się przed światem.

Zakręcona siedziska okienne – od skromnych schodów średniowiecznych do elegancki

Historia siedzisk okiennych jest długa i zawiła. Ich najstarsze przodki nie były wcale meblami, lecz naturalne wykusze w ścianach zamków i dworów średniowiecznych. Te skromne, niezbyt wygodne schody oferowały światło, wentylację i punkt obserwacji. Dopiero w XV wieku, gdy powstawały coraz większe okna, siedziska okienne zaczęły nabierać formy mebli. Wówczas towarzyszyły im drewniane stoliki, jak te znajdujące się w długim galerii Haddon Hall.

W XVIII wieku powstały eleganckie kanapy okienne, które były częścią bogatej dekoracji wnętrz. Były one wykładane w bogatej tkaninie, ozdobione rzeźbami i projektowane z taką samą starannością, jak każdy inny mebel w pomieszczeniu. Attribuowane były stylom takim jak Chippendale i Hepplewhite, znanym z jego szczególnej wątropliwości.

W XIX wieku, w czasie romantyzmu, popularność siedzisk okiennych wzrosła, inspirowana fascynacją idealizowanym średniowieczem. Ponownie powstawały boczne i okienne okna, a z nimi siedziska. Victorianie, fascynowani wizerunkami domów idyllicznych, nadały siedziskom okiennym głębsze emocje – szansę na stworzenie urody.

Dziś siedziska okienne to nie tylko dodatkowe miejsce siedzące, ale także rozwiązanie magazynowe i sposób na stworzenie cieplejszego klimatu w pomieszczeniu. Ich historia jest długa i pełna zawiłości, od skromnych schodów średniowiecznych do eleganckich kanap z XVIII wieku.